In de serie Uitblinkers Junior
speurt Talent naar de overeenkomsten tussen jong talent. Cedric
Vermuë
(16, 4 VWO) won op 12-jarige leeftijd de Toptoets en werd vervolgens
uitgeroepen tot slimste basisschoolleerling van Nederland. Wat er
niet bij stond was dat Cedric ook hoogsensitief is. 'Eigenlijk vind
ik het wel leuk om uit te blinken.'

Factor: Talent
Dat
ik de Toptoets won was voor mij een verrassing, want ik had nooit het
idee dat ik zo slim was. Ik kan makkelijk leren, maar ben niet meteen
de slimste van de klas. Het talige gedeelte ging over oud-Nederlands
en kon ik oplossen met logisch denken, terwijl ik toch echt slecht
ben in taal en spelling. In het andere deel vroegen ze precies waar
ik goed in ben: creativiteit, inzicht en fantasie. Daardoor won ik.
Ik heb later nog twee Kangoeroes (wiskundewedstrijd) op school
gewonnen. Maar verder kan ik me geen uitzonderlijke prestaties
herinneren.
De hoogsensitiviteit helpt me bij het concentreren.
Als het met de motivatie goed zit, kan ik heel goed focussen.
Andersom ook, als het me niet interesseert, als ik niet wil, als het
voor mij niet klopt, dan kan ik het gewoon niet meer.
Factor: Toeval
Dat ik die Toptoets won
noem ik dus toeval. Dat ik hoogsensitief ben niet. Ik had het er
gisteren nog over met mijn moeder. Zij is ook hoogsensitief, net als
haar vader, mijn opa. Het is aangeboren, denk ik. Vroeger was ik
vooral jaloers op de anderen, dat zij er geen last van hadden. Nu
niet meer. Je kan blijven ontkennen dat je hoogsensitief bent, maar
dan pik je alleen de negatieve kanten ervan mee. Terwijl als je het
weet, accepteert en leert hoe ermee om te gaan, je ook de voordelen
eruit kan halen.
Hoogsensitief ben je als je zintuigen veel
sterker zijn. Niet dat je ogen, oren letterlijk beter zijn, maar wel
dat je veel meer signalen oppikt en kan verwerken in je hersens. Dat
je nuanceverschillen sneller opmerkt.
Het heeft niets
paranormaals, maar wel te maken met niet-rationele intelligentie.
Onbewuste dingen merk je ook sneller. Als iemand liegt, of negatief
over je denkt, dat merk je, dat voel je. Als mensen zich heel even
aan me ergeren -omdat ze gestoord worden of zo- dan pik ik dat
gelijk op. Het is belangrijk te leren je daar niets van aan te
trekken. Joanne, mijn moeder, heeft me verteld hoe dat gaat. Zij
heeft me verteld me dat anderen onbewust signalen uitzenden, die niet
direct zo bedoeld zijn. Nu weet ik dat dat aan mij ligt. Dat de
mensen niet direct een hekel aan me hebben. Toch, als ik zelf zoiets
zeg of doe, dan weet ik dat meteen, en ook dat het niet klopt. En zal
ik het op een bepaalde manier goedmaken.
Factor: Inzet
Ik ben niet zo goed in inzetten. Het
moet vanzelf komen. Dat is wel jammer. Ik heb vier jaar pianoles
gehad, maar daar te weinig uitgehaald, vind ik zelf achteraf. Toch
accepteer ik van mezelf dat dat gewoon niet gaat. Ik heb veel
interesses en ik begrijp alle dingen snel. Maar ik ben niet iemand
die ernaar streeft de beste te zijn, of het hoogste cijfer te halen.
Een wedstrijdje vind ik leuk, als uitdaging, maar winnen hoeft van
mij niet per se. Helemaal niet. Nu zit ik op voetbal, tennis, gitaarles
en stijldansen. In al die dingen blink ik niet uit. Gitaar
bijvoorbeeld is helemaal mijn ding niet gebleken. Ik ben nu muziek
aan het maken op de computer, dat bevalt me veel beter. Als ik het
nut en de lol ergens van in zie, dan gaat het vanzelf. Ik ben sinds
vorige zomer een boek aan het schrijven. Een
fantasyboek. Ik heb nu 120 pagina's geschreven.
Afgelopen zomer waren er dagen dat ik vijf uur achter elkaar aan het
schrijven was. Dan moeten ze me niet storen. Dat ik een boek kan schrijven heeft te
maken met mijn hoogsensitiviteit. Als je hoogsensitief bent, bezit je
veel creativiteit en heb je een scherp oog voor detail, vooral ook
rond relaties en spanningen tussen mensen. Dat brengt met zich mee
dat je zelf die spanning ook snel oppikt en daar last van hebt. Ik
voel vaak aan wat mensen nodig hebben. Dat helpt bij het schrijven.
Want schrijven is best ingewikkeld. Hoe dat zit met relaties tussen
mensen, hoe je gebeurtenissen laat kloppen met elkaar.
Factor: Motivatie
Ik zit sinds de derde op een andere
middelbare school. Op mijn oude school had ik moeite gemotiveerd te
blijven. Anderen hebben dat misschien ook wel, maar bij mij is dat
vrij extreem. Als het nutteloos, te weinig creatief is wat ik moet
doen, dan kan ik het gewoon niet meer. Anderen doen het dan toch,
omdat het nodig is voor het proefwerk, of omdat er huiswerkcontrole
is. Ik kan dat niet. Dan ga ik liever in gesprek met de docent. Ik
heb wel gezeur gehad van leraren daarover, maar uiteindelijk kom ik
daar toch wel weer uit. Want ik kan daar goed over praten. Gelukkig
is deze school een school met veel creatieve vakken, en veel
werkstukken.

Factor: Ouders
Mijn ouders sporen me aan om
zoveel mogelijk verschillende dingen te doen. Sport, muziek, van
alles. Dat ik naar een andere school ben gegaan, daar heeft mijn
moeder me toe aangezet. Volgens haar moest ik op zoek naar nieuwe
uitdagingen. Mijn ouders dragen ideeën aan, geven suggesties. En
houden de discipline enigszins in de gaten. Het gewoon zo vaak
herhalen dat ik op zeker moment mijn kamer wel ga opruimen.
Mijn
moeder werkt in de alternatieve geneeskunde. Ze heeft middelen
gemaakt die steeds meer mensen gebruiken. Ik denk dat haar werk te
maken heeft met hoogsensitiviteit, het heeft soms wel iets
paranormaals. Maar precies weet ik het niet. Mijn vader coacht
bedrijven. Maar wat hij precies doet weet ik eigenlijk ook niet.
Factor: Hulp
Mijn juf van groep 8 heeft me destijds
opgegeven voor de Toptoets. Zij vond het wel iets voor mij omdat ik
slim was. Verder kan ik me niet herinneren dat mensen mij hebben
geholpen, of hebben moeten helpen. Ik ken maar een persoon waarvan ik
denk: die is duidelijk ook hoogsensitief. Een meisje dat zich ook had
aangemeld voor de internationale school. Ik kon het echt goed met
haar vinden, over veel dingen dachten we hetzelfde. Maar haar zie ik
niet vaak, ze woont te ver weg. Verder heb ik nooit zoiemand als
mezelf gezien. Toen ik nieuw op deze school kwam werd
ik niet geaccepteerd in de klas. De meesten wilden me daar niet
hebben. Ik weet ook niet waarom. Daarvan raakte ik uit balans. Ik
sloot me af. Dit schooljaar is het veel beter, omdat de klassen zijn
veranderd. Soms is de mentorklas van vorig jaar weer bijeen, en dan
komt het terug. Ik voel me daar gewoon niet vrij, niet op mijn gemak.
Factor: Imago
Ik heb het nooit als hoogsensitief
benoemd, maar mijn oude schoolvrienden weten allemaal dat ik gevoelig
ben, en daarom snel moe. Op de nieuwe school in Culemborg weten er
eigenlijk maar een paar van. Ik ben voorzichtig geworden met
vertellen over het winnen van de Toptoets, omdat ik daar vervelende
dingen over kreeg te horen. De laatste tijd vind ik belangrijk het
toch juist weer wel te vertellen. Want ik mag daar best trots op
zijn. Ze begrijpen het alleen niet altijd, dat ik slim ben. Omdat ik
soms niet oplet en daardoor wel eens domme opmerkingen maak.
Dit
soort interviews vind ik ook erg leuk. Eigenlijk vind ik het best
leuk om uit te blinken. Toen ik destijds de Toptoets won was ik bijna
op het jeugdjournaal geweest. Dat ging niet door omdat we net uit
eten gingen en het telefoontje van de redactie misten.
Factor: Zelfkennis
Om er zo intensief over te praten is
voor mij nieuw. Ik weet dat ik altijd gevoelig ben geweest, maar
gisteren pas heb ik officieel gelezen wat HSP werkelijk is. Als je
hoogsensitief bent leef je alles intenser. Daardoor ben je ook
sneller moe, moet je rust nemen, jezelf even afzonderen. Daarna kan
je er weer vol tegenaan. Dat vinden sommigen wel raar, als ik even
naar huis ga, naar buiten, of iets rustig voor mezelf gaan doen.
Alsof het niet gezellig is, alsof zij niet leuk zijn, maar dat is het
niet. Ik vind het ook heel gezellig. Maar anders krijg ik hoofdpijn,
of word ik chagrijnig. Ik heb geleerd dat ook al vinden anderen dat
raar, dat ik wel naar mezelf blijf luisteren en op tijd mijn rust
neem.
Factor: Toekomst
Ik wil graag naar de United World
Colleges, dat zijn internationale middelbare scholen in het
buitenland, waar je VWO 5 & 6 afmaakt. Ik heb het dit jaar al
geprobeerd, maar was nog te jong. Mijn broer heeft er ook op gezeten.
Twee andere uitblinkers uit deze serie Uitblinkers ook trouwens.
Volgend jaar ga ik het weer proberen, ik wil graag naar Costa Rica.
Dat land spreekt me enorm aan. Vroeger wou ik altijd schrijver worden,
en avonturier. Ik wil nog steeds een goed boek schrijven, maar het is
niet mijn streven om er beroemd mee te worden, of er van te kunnen
leven. Misschien dat ik iets met psychologie ga doen. Dat lijkt me
wel leuk, ik houd wel van dat diepgaande. Ik wil in elk geval veel
van de wereld gaan zien, en veel verschillende mensen leren kennen.
Na mijn school ga ik eerst een wereldreis maken.
|